O starenju

Starenje je proces koji u sebi uključuje mnogobrojne promjene. Pričajući o procesu starenja nužno je istaknuti da iako tijelo biološki stari, određene funkcije se razvijaju kao što su neke vrste inteligencije.

U današnje vrijeme još uvijek su uvriježeni negativni stavovi prema starenju. Stereotipi su najčešće utemeljeni na nedovoljnom poznavanju starenja i starosti kao i iskustvima u odnosima sa starijim osobama.

Pošto je starenje složen proces ne postoji jedna sveobuhvatna teorija koja bi je objedinila. Više disciplina se bavi njenim istraživanjem a prava slika se dobije kada se sve one uzmu u obzir. Postoje biološke, socijološke i psihološke teorije starenja. Mene kao likovnog pedagoga najviše zanimaju sociološke terorije starenja koje kroz rad i propitujem.

Cilj je socioloških teorija starenja objasniti promjene u odnosu pojedinca i društva do kojih dolazi radi procesa starenja. Navedeno se očituje u promjenama u socijalnim aktivnostima, socijalnim interakcijama i socijalnim ulogama starih osoba. Unutar socioloških teorija razlikuju se:

  • socijalne makroteorije – promatraju starenje u svjetlu demografskih i socioloških promjena
  • socijalne mikroteorije – objašnjavaju starenje na razini pojedinca, njegovog socijalnog statusa i uloga koje mu društvo dodjeljuje, a na temelju navedenog pojedinac određuje svoju vrijednost
  • socijalne povezujuće teorije – nastoje povezati socijalnu strukturu s pojedincem, njihovim interakcijama koje mogu naglasiti društvenu aktivnost starijeg čovjeka ili mu je uskratiti, ili mu dodijeliti uloge na temelju njegove dobi.